सोमवार, २१ मार्च, २०१६

पैंजण ....!



जेंव्हा फेर धरून नाचत असते
माझे वर्तमान ,
भविष्याच्या तालावर  .....
तेंव्हा मध्ये मध्ये
पायात अडकतो भूतकाळ   ....!
तेंव्हा स्वत:ला सावरतांना
पुन्हा एकदा ते मरण जगून घेते   ...!!
आणि खोलवर पायाखाली
दाबून ठेवते भूतकाळ  ....
चिरडला नाही जाणार
माहीत झालंय   !
म्हणून भूतकाळाचे
करून पैजण , पायात बांधलेत
आता ते पायात येत नाही ,
भविष्याच्या तालावर  त्यानेही
फेर धरलाय  .....!!!

                               " समिधा "

कविता :










भोवतालचं सोसणं
जेंव्हा असह्य होतं
नाती फाटत , तुटत
भावना उसवत जातात
तेंव्हा तूच येतेस   ....
एक एक टाका घालत जातेस
सांधत जातेस मला  .
विस्कटलेल्या आयुष्याला
स्वप्नांची ठिगळं लावतेस
सजवून जातेस असं काहीं   ....!
निळ्याभोर आकाशालाही
वाटत राहतं   ....
चंद्रचांदण्यांच्या जागी
स्वप्नांची ठिगळं
शोभून दिसतील  .....!!


                                          " समिधा "



गुरुवार, ३ मार्च, २०१६

कळेल का कुणाला सावलीची व्यथा ....?

she is shadow of her huband paintings साठी प्रतिमा परिणाम

कळेल का कुणाला
सावलीची व्यथा
जावे जेथे जेथे शरीराने
टेकवी माथा  ....!!!
अहेवलेणं  पुजतांना  ....
तुझ्याच पाठी
तुझ्याचसाठी
झाली कितीही फरफट
ब्र नाही काढणार
तिने घ्याव्या
किती  शफथा  ....!!!
उनपाउस वादळवारा
पारंब्या  होऊन झेलावा सारा
मनाचा करून सुगरन खोपा
विसावा द्यावा
शरीर नाथा  ....!!
सावलीचे जेंव्हा हरवे शरीर
शोधित फिरते आस-याला घर
वणवण करी भुकेच्या दारी
सावलीच ती मातीतच होती
मातीत मिळाली
होऊन चोथा  ....!!
सावलीला असावे
स्वत:चे शरीर ,
स्वत:चे मन
स्वत:च्या भोवती
स्वत:चेच कुंपण
सावलीला असावे
स्वत:चे  विचार
 प्रश्नही पडावित
शोधावी उत्तरं 
उत्तरात जरी
पुन्हा प्रश्नांचाच जत्था 
तरीही तिनेच  लिहावी
तिची चित्तर कथा   .....!!
सावलीला कळेल का
सावलीची व्यथा  .... ??


                                            "समिधा "